‪ความยุติธรรมคืออะไร
‪ลองนึกภาพว่ามันเป็นกลไกที่ประกอบด้วยกฎ ‪และกระบวนการ
‪ที่มีไว้เพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับอาชญากรรม
‪ใครเป็นผู้ก่อเหตุ ทำยังไง เมื่อไหร่ และทำไม
‪เราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย
‪เหลือไว้แต่ร่องรอย ‪และส่วนใหญ่ก็มีเพียงเล็กน้อย
‪หน้าที่ของฉันคือประเมินร่องรอยเหล่านั้น
‪โดยต้องพิจารณาเฉพาะข้อเท็จจริง ‪และไม่สนสิ่งอื่นๆ ทั้งหมด
‪และต้องไม่ได้รับอิทธิพลจากอะไร ‪นอกจากเป้าหมายสุดท้าย นั่นคือ
‪ความจริง
‪ความจริงก็คือ วันนี้
‪ระหว่างช่วงเวลา 10,30-10,45 นาฬิกา ‪มีการก่ออาชญากรรมขึ้น
‪ตอนที่ฉันไปถึง ฉันสอบปากคำครูของพวกเธอ ‪ครูดาเนียล่า
‪ซึ่งบอกฉันว่าเหยื่อของอาชญากรรมนี้ ‪ชื่อว่าจอร์เจีย
‪- ใครชื่อจอร์เจีย ‪- หนูค่ะ
‪เธออยากเล่าให้ฟังไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‪ในชั่วโมงพัก
‪มีคนจิ๊กปากกาหนูไป ปากกาสีเขียว
‪คำที่ถูกต้องคือ "ขโมย"
‪รู้ไหมว่าใครเป็นขโมย
‪คุณเป็นตำรวจเหรอครับ
‪เปล่า ฉันเป็นอัยการ ฉันทำงานกับตำรวจ
‪- หมายความว่ายังไง ‪- ฉันคุมการทำงานของพวกเขา
‪เข้าใจไหมจ๊ะ
‪ฉันดูแลการสอบสวน ใช่ไหม
‪ยกตัวอย่างในกรณีของเธอ จอร์เจีย ‪ฉันจะส่งตำรวจไป
‪หาพยานหรือเบาะแส ‪เพื่อช่วยให้ฉันรู้ว่าใครขโมยปากกาของเธอ
‪และตำรวจก็จะกลับมาหาฉัน
‪และบอกว่าที่จริงแล้วมีคนในนี้ ‪ที่อาจเป็นผู้กระทำผิด
‪เธอชื่ออะไร
‪- แมทเทโอ ‪- แมทเทโอ และ...
‪วินซี่
‪เอาละ คุณวินซี่
‪ทำไมมีรอยปากกาสีเขียวอยู่บนมือเธอ
‪เขามีปากกาสีเขียว เขาให้หนูยืมบ่อยๆ
‪เธอเป็นทนายของเขาเหรอ
‪เขาใส่ร้ายเธอ คามิลล่า
‪มันจะเป็นแบบนี้นะ
‪ตำรวจจะมาที่นี่เพื่อค้นกล่องดินสอ ‪และเป้ของเธอ
‪พวกเขาอาจหาของที่ถูกขโมยเจอ ‪หรืออาจไม่เจอ
‪แต่ระหว่างนั้น เธอกับทนายจะมาหาฉันที่ออฟฟิศ
‪ฉันจะถามคำถามเธอ ฉันจะฟังเธอ...
‪ฉันจะเฝ้าดูเธอ บางครั้งมันก็มีแค่นั้น
‪เพราะคำพูดของคนคนหนึ่งก็ไม่ได้สำคัญเท่าไร
‪เป็นที่วิธีพูดของคนนั้นต่างหาก
‪วิธีหายใจ เลื่อนสายตา ขยับมือ
‪แมทเทโอ ฉันสังเกตได้ว่าเธอโกหกหรือเปล่า
‪เธอขโมยปากกาของจอร์เจียหรือเปล่า
‪ไม่ครับ ไม่ใช่ผม
‪ใช่ ผมขโมยปากกาของจอร์เจีย
‪ผมขอโทษ
‪ขอโทษนะ จอร์เจีย
‪ว่าไง
‪โอเค ฉันกำลังไป
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(อาญาพิพากษา)
‪แต่ไอ้เรื่องจ็อกกิ้งเนี่ย ผมไม่เคยชอบเลย
‪เห็นเขาว่ามันไม่ดีกับหลัง
‪คิดว่าจริงหรือเปล่า
‪แต่คุณมักไปวิ่งนี่ ใช่ไหม ผมบอกได้เลย
‪หุ่นคุณดีออก ใช่ไหม
‪อันเดรโอลี ก่อนหน้านี้คุณทำงานที่ไหนนะ
‪เป็นตำรวจรถไฟ
‪แล้วคุณมาทำงานในสำนักอัยการได้ยังไง
‪ผมมาอยู่ที่นี่เพราะว่า...
‪- โอเค ไม่เอาน่า ผมจะบอกคุณ โอเคไหม ‪- อืม
‪เราจะว่ากันให้จบๆ ไป
‪ผมมีเส้นสาย
‪- เดลูก้า ‪- เรากำลังรออยู่
‪- คนชันสูตรล่ะ ‪- อยู่ตรงนั้น
‪ใครเป็นคนเจอศพ
‪คนมาล่าสัตว์
‪คนใหม่เป็นยังไงบ้าง
‪อย่าพูดถึงดีกว่า
‪- ไปวิ่งมาเหรอ ‪- ใช่
‪ผมอ่านเจอว่ามันไม่ดีกับหลัง
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪เราพร้อมแล้ว
‪โอเค พาเธอออกไปจากที่นี่ดีกว่า
‪ไปได้
‪ศพเธออยู่ในน้ำมาอย่างน้อยหนึ่งวัน
‪(วันที่ห้ามีนาคม 2018)
‪สวัสดี
‪- ไง ‪ - ไง ที่รัก
‪ผมน่าจะมาให้เร็วกว่านี้ แต่มาไม่ทัน ขอโทษที
‪ไม่มีปัญหา
‪ผมจะวางกุญแจไว้ที่ชั้นนะ โอเคไหม
‪งั้นคุณก็กำลังจะไปแล้วเหรอ
‪ในอีกราวๆ สิบวัน ใช่
‪แล้วหาบ้านได้หรือยัง
‪ได้ ได้แล้ว พวกเขาหาอะพาร์ตเมนต์ให้ผม ‪ในทริเบก้า
‪ว้าว
‪รวมเจ้านี่ ผมก็เอาทุกอย่างไปหมดแล้ว
‪ทนายผมจะโทรหาคุณวันจันทร์นะ
‪ฉันให้คุณเป็นที่สอง
‪ที่สองผมก็ไม่ว่าอะไร แต่มันไม่มีที่สองไง
‪- มีแค่หนึ่งเดียว และไม่ใช่ผม ‪- ถูกของคุณ
‪นี่มันอะไรกัน เป็นวิธีขอโทษของคุณเหรอ
‪ไม่ใช่
‪เป็นวิธีถามว่ามันสายเกินไปไหม
‪สำหรับอะไร
‪ที่จะไปกับคุณ
‪ตกลงว่ามันสายไปไหม
‪คุณพูดบ้าอะไรของคุณ
‪นี่จริงใจหรือเปล่า หืม
‪ค่ะ
‪ปล่อยผมไปเถอะ ขอร้อง
‪ปล่อยผมไป
‪คุณแสบมาก
‪- ผมเกลียดพวกนักกฎหมาย ‪- ไม่ต้องบอกฉัน
‪แน่ใจเหรอ
‪อยากจะออกจากงานจริงๆ เหรอ
‪ไม่เชื่อหรือไง
‪ไม่รู้สิ ฟังดูไม่สมเป็นคุณเลย
‪ว่าแต่ คุณไม่ได้ตอบผม
‪แล้วก็มาหันหลังให้ผม
‪ทำผมโมโหแล้วนะ คุณทำผม...
‪- ผมซีเรียสนะ ‪- ฉันก็เหมือนกัน
‪แองเจลิก้า เพโทรนี่ อายุ 17 ปี
‪พ่อแม่มาระบุตัวเธอเมื่อวาน
‪เมาริซิโอ้กับเปาล่า พวกเขามีร้านขายบุหรี่ไฟฟ้า ‪อยู่ในเชโซเล
‪คนเป็นแม่ล้มป่วย ไม่ยอมออกจากบ้านเลย
‪เราควรได้เรื่องจากพวกเขาทันที
‪งั้นเธอตายตอนกลางคืน ‪ระหว่างวันที่สามกับสี่เหรอ
‪น่าจะเป็นอย่างนั้น เด็กไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนก่อน
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- สวัสดี
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- ขอบคุณ
‪เรากำลังรอผลชันสูตร
‪เรารู้ไหมว่าเด็กอยู่ไหนตอนคืนวันที่สาม
‪ไม่ เรายังไม่รู้อะไรเลย
‪- นี่ค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪ด้วยความยินดี
‪แต่ฉันอยากให้คนอื่นเป็นคนดูแล
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันจะลาพักหนึ่งปี
‪พูดอีกทีได้ไหม
‪รู้ไหมว่าพวกเขาให้คุณไปประจำที่สำนักงานอื่นได้
‪ฉันรู้ค่ะ
‪แล้วฉันจะไปหาคนแบบคุณได้จากที่ไหน
‪ฉันเสียใจที่ต้องเสียคุณไป
‪- และไม่ใช่แค่เพราะฉันต้องการตัวคุณนะ ‪- ฉันก็เสียใจค่ะ
‪โอเค
‪ฉันจะส่งต่อการสืบสวนนี้ให้คนแรกที่ว่างมาทำแทน
‪แล้วฉันจะหาทางเอาตัวคุณกลับมา ‪หลังลาคลอด
‪ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ท้อง คือ...
‪- ฉันไม่อยากมีลูก ‪- ไม่เอาน่า ฉันเคยผ่านมาก่อน
‪จีโอวานนี่ถูกเรียกตัวไปทำงานที่พิพิธภัณฑ์วิตนีย์ ‪ในนิวยอร์ก
‪เพื่อคุมงานที่เน้นไปที่ศิลปะแนวยุโรปสมัยใหม่
‪- และฉันจะไปกับเขา ‪- ไม่เลว
‪ฉันแค่อยากให้เรามีเวลาอยู่ด้วยกันบ้าง ก็เท่านั้น
‪แล้วคุณจะไปทำอะไรในนิวยอร์ก
‪ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
‪เดี๋ยวก็คงคิดออก
‪การตัดสินใจนั้นดีกับคุณนะ ‪สีหน้าดูต่างไปจากปกติเลย
‪ขอบคุณค่ะ ฟาบริเซีย
‪เอเลน่า
‪คุณไปคุยกับพ่อแม่นะ
‪ฉันรู้ว่าคุณมีเรื่องอื่นให้ต้องคิด ‪แต่ฉันต้องการสายตาของคุณ
‪โอเค
‪- เธออยู่นั่นไง ‪- นั่นเธอเหรอ
‪ใช่ นั่นแหละเธอ
‪คุณอัยการ
‪อัยการกูเอร์ร่า ตกลงคุณดูแลคดีนี้เหรอครับ
‪- ขอโทษที ‪- ช่วยกล่าวอะไรหน่อยได้ไหมครับ
‪คุณครับ ช่วยให้ข้อมูลกับสื่อหน่อย
‪ขอโทษครับ อัยการไม่ได้รับอนุญาต
‪ให้กล่าวอะไรทั้งนั้นในตอนนี้ โอเคไหม
‪เราจะแจ้งคุณเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
‪ตอนแรกเราโล่งใจ ‪ที่พวกเขาบอกว่าเหยื่อมีรอยสัก
‪หลังจากนั้นเลยยิ่งแย่
‪คุณไม่รู้เหรอคะ ว่าแองเจลิก้ามีรอยสัก
‪ไม่เลย
‪วันที่สามมีนาคมเธอออกจากบ้านกี่โมง
‪ผมคิดว่าประมาณหนึ่งทุ่มนะ
‪เธอทำงานในอีเว้นต์ที่พาลาสโซ่ เต
‪- เธอทำงานอะไรคะ ‪- พนักงานต้อนรับ
‪ผมไม่เคยชอบเลย
‪เธอควรต้องคิดแค่เรื่องเรียน
‪แต่เธอดื้อ เธออยากหาเงินเอง
‪คุณรู้บ้างไหมว่าเธอมีปัญหาที่ทำงาน ‪หรือที่โรงเรียน ใครไม่ชอบ...
‪ไม่
‪ไม่ ผมไม่รู้เลย ไม่
‪เธอไม่ค่อยคุย
‪ตอนอายุ 17 คุณบอกพ่อแม่ทุกอย่างเหรอ
‪ไม่ค่ะ ไม่ใช่ทุกอย่าง
‪ไม่ต้องบอกผม
‪ผมไม่คิดว่าผมจะรู้จักลูกชายด้วยซ้ำ
‪คุณเพโทรนี่ แองเจลิก้ามีแฟนไหมคะ
‪ไม่ครับ ไม่มี
‪คุณสังเกตเห็นอะไรบ้างไหม ‪ช่วงนี้เธอดูแปลกๆ ไปบ้างหรือเปล่า
‪ไม่
‪คุณต้องการอะไร
‪ทำไมไม่ไปหาตัวคนที่ฆ่าเธอ
‪ขอเราดูห้องเธอหน่อยได้ไหม
‪เอาเลย ผมไม่อยากเห็น
‪อยู่หลังห้องครัวนั่นแหละ
‪เงียบๆ ด้วยนะ เมียผมหลับอยู่
‪ได้
‪เสื้อผ้าเธอครึ่งหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิง
‪อีกครึ่งเป็นหญิงสาว
‪ดูสิ 27 มีนาคม
‪เธออายุจะ 18 แล้ว
‪(งานวันเกิดแองเจลิก้า)
‪สมัยนี้ใครยังฟังซีดีอีก
‪วงเดอะโซลูชั่นส์
‪รู้จักเหรอ
‪เปล่า มันเขียนอยู่ตรงนั้นไง
‪เธอเคยค้นชื่อพวกเขาอยู่แล้ว
‪ฉันอยากได้เพลงของพวกนี้
‪เสียใจด้วยนะครับ คุณนาย ‪ขอโทษที่ทำให้คุณตื่น
‪เราทำพลาด เราไม่ควรบอกเธอเลย
‪อะไรคะ
‪ฉันอยากมีลูกมาก
‪และเธอ...
‪ตอนเด็กๆ เธอเหมือนนางฟ้าตัวน้อย
‪เราถึงได้ตั้งชื่อเธอว่า "แองเจลิก้า"
‪เธอโทษพวกเรา
‪เธอบอกว่าเราโกหก
‪เธอแทบไม่พูดกับเราอีกเลย
‪เธออยากหาพ่อแม่จริงๆ ให้เจอ
‪น่าสงสาร...
‪คุณไปรับเลี้ยงเธอมาจากที่ไหนคะ
‪ในมันตูอานี่แหละ ในซานตากาตารีนา
‪ใช่ค่ะ เธอมาที่นี่
‪เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
‪แล้วคุณล่ะ
‪คุณรู้ว่าคุณไม่ควรบอก ไม่ใช่เหรอคะ
‪คุณเป็นนักกฎหมาย และเราทั้งคู่รู้ว่าคุณพูดถูก
‪แต่คุณต้องอยู่ที่นี่ถึงจะเข้าใจ
‪จะสัมผัสได้ถึงความจำเป็นของเธอ
‪ได้เห็นว่ามันสำคัญแค่ไหนสำหรับเธอ ‪ที่ได้รู้ว่าพ่อแม่เป็นใคร
‪ถ้าคุณได้มองตาเธอ...
‪คุณจะเข้าใจว่าความสงสารก็มีกฎของมัน
‪พ่อเด็กเป็นคนพาเธอมาให้เรา
‪เรามีแต่ชื่อของเขา
‪เป็นอย่างเดียวที่เราให้แองเจลิก้าได้ ‪สเตฟาโน่ แลนโซนี่
‪คุณคิดว่าไง
‪เรื่องพ่อแม่นี่จะเป็นเบาะแสไหม
‪เธอโดนใครก็ไม่รู้ทิ้ง
‪ผมชักจะเริ่มชอบงานนี้แล้วสิ รู้ไหม
‪สวัสดี
‪ผมกำลังจะโทรหาคุณพอดี
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นเธอ
‪วันเกิด แล้วฉันก็ไปที่สถานรับเลี้ยงเด็ก
‪เธอมาหาคุณหรือเปล่า
‪เมื่อไหร่
‪สามวันก่อน
‪แล้วเธอบอกอะไรคุณบ้าง
‪เธอบอกว่า
‪"สวัสดี หนูชื่อแองเจลิก้า ‪หนูเป็นลูกสาวคุณ"
‪และเธอบอกผมว่า...
‪เธอคิดอยู่ห้าวันก่อนจะตัดสินใจมาเจอผม
‪บอกว่าเธอกำลังมีปัญหา ‪แต่เธอไม่อยากบอกผมว่าทำไม
‪บอกว่าเธอรู้สึกโดดเดี่ยว
‪แล้วเธอก็ถามผมว่าทำไมเราทิ้งเธอ
‪แล้วคุณบอกว่ายังไง
‪ผมบอกความจริงไป
‪เธอถามผมหลายอย่าง
‪อยากรู้จังว่าเธอได้นิสัยนั้นมาจากใคร
‪คุณบอกเธอไหมว่าฉันเป็นใคร
‪เธออยากเจอคุณ
‪เธอน่าจะมาหาคุณ
‪พวกเขาเป็นคนยังไง
‪พ่อแม่บุญธรรมน่ะ
‪- ก็เป็นคนธรรมดา ‪- พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไหม
‪ไม่ ไม่ พวกเขาเสียใจมาก ‪ฉันว่าพวกเขาไม่เกี่ยว
‪รู้ไหม คืนก่อนที่ผมจะพาเธอไปไว้ที่นั่น
‪มีอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนที่เธอจะเข้าไป...
‪ผมเกือบทำอะไรไปแล้ว
‪ผมอดคิดไม่ได้เลย
‪บางทีเธออาจจะยังมีชีวิตอยู่
‪ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เราทำได้แล้ว
‪มีเรื่องที่คุณทำได้
‪หาว่าไอ้สัตว์นรกตัวไหนที่ฆ่าเธอ ‪แล้วขังมันตลอดชีวิต
‪ไม่ ฉันขอให้หาคนมาแทนแล้ว ‪ยิ่งตอนนี้ก็ยิ่ง...
‪- ทำไม ‪- หมายความว่ายังไง "ทำไม"
‪- ฉันทำไม่ได้ มันผิดกฎหมาย ‪- คุณห่วงเรื่องนี้เหรอ
‪มันอาจไม่สำคัญกับคุณ แต่สำคัญกับฉัน
‪ฉันทำการสืบสวนนี้ไม่ได้
‪ไม่ได้ หรือจะไม่ทำ
‪- เดี๋ยว ‪- อีกไม่กี่วันฉันก็จะไปแล้ว โอเคไหม
‪ฉันไม่ควรมาที่นี่เลย
‪คุณกับฉันเจอกันหรือคุยกันไม่ได้อีกแล้ว ‪ตกลงไหม
‪เธอตายตอนกลางคืน ระหว่างวันที่สามกับสี่
‪ระหว่างช่วงเที่ยงคืนถึงหกโมงเช้า
‪ในปอดไม่มีน้ำ ‪สาเหตุการตายคือการบาดเจ็บที่ตา
‪จากการถูกวัตถุที่บางและแหลม ‪ทิ่มเข้าไปในลูกตา
‪และทำลายผนังเบ้าตาละเอียดไปจนถึงสมอง
‪มีดเหรอ
‪ไม่มีรอยบาด อาจจะเป็นที่ทิ่มน้ำแข็งหรือไขควง
‪ส่วนภาวะเลือดออกในเนื้อเยื่อ จมูกที่หัก
‪และปากแตก บ่งบอกถึงการต่อสู้ก่อนตาย
‪- แค่นี้เหรอคะ ‪- เปล่า
‪เธอท้องได้ราวหกสัปดาห์
‪เป็นไปไม่ได้ที่จะแกะรอยไปหาพ่อเด็ก
‪จะระบุดีเอ็นเอของตัวอ่อนได้แน่ๆ ‪ต้องอายุสิบสัปดาห์ขึ้นไป
‪ส่งรายงานไปที่ออฟฟิศฉันด้วยนะคะ ‪ฉันจะอยู่ที่นี่อีกสักพัก
‪ได้ครับ
‪(อันเดรโอลี)
‪- ว่าไงคะ ‪- คุณอัยการ เรามีข่าว
‪ผมจะรอที่ออฟฟิศนะ
‪ฟาบริเซีย
‪เคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่ อดีตหัวหน้าวงโซลูชั่นส์
‪โทรคุยกับแองเจลิก้า เพโทรนี่เก้าครั้ง ‪ระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน
‪แสดงให้เห็นว่าพวกเขารู้จักกัน
‪ตอน 19,20 น. ของวันที่สามมีนาคม ‪มือถือของคาวัลเลอรี่กับของเพโทรนี่
‪อยู่ในจุดเดียวกัน ที่บริเวณวิอาเล ปิอาเว
‪- พวกเขาอาจไปเจอกัน ‪- เธอเป็นพนักงานต้อนรับที่พาลาสโซ่ เตใช่ไหม
‪ค่ะ งานเลี้ยงการกุศล
‪ตอนนี้ฉันรู้แค่ว่ารถมอเตอร์ไซค์ของเธอ ‪ยังอยู่ที่นั่น
‪และเธอออกไปตอนเที่ยงคืน ‪และไม่เคยกลับไปอีกเลย
‪ถึงแม้ว่าเธอจะต้องอยู่ที่นั่นจนถึงตีสอง
‪เดลูก้าคุยกับผู้จัดการฝ่ายต้อนรับแล้ว ‪และพวกเขากำลังสอบปากคำสาวๆ คนอื่น
‪แต่เดี๋ยวก่อน ดูสิ ดูบันทึกการใช้โทรศัพท์
‪คาวัลเลอรี่ปิดมือถือของเขาตอน 21,57 น.
‪และเปิดอีกครั้งตอนเช้า เวลา 6,06 น.
‪มีช่องว่างของเวลาอยู่แปดชั่วโมง
‪คุณรู้ไหมว่าคาวัลเลอรี่เป็นใคร
‪ผู้ชายที่แต่งงานกับผู้หญิงคนที่ใช่
‪ลินดา โมนาโค ลูกสาวของเกเบรีบล โมนาโค
‪เมื่อวานนี้เขาเพิ่งทำพิธีเปิดสวนสาธารณะ ‪ซึ่งทุกคนปลื้มมาก
‪รวมท่านนายกเทศมนตรีด้วย
‪บางทีอาจเป็นเพราะ ‪โมนาโคทำให้เขาได้รับเลือกต้ง
‪พ่อแม่บุญธรรมไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‪ตำรวจสอบเพื่อนร่วมชั้นด้วย พวกเขาก็ไม่รู้อะไร
‪ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองอาทิตย์ ‪กว่าจะตามตัวแขกในงานเลี้ยงได้ทั้งหมด
‪เราไม่มีบันทึกข้อความเพราะบริษัทโทรศัพท์
‪ส่งมาให้เราช้า เราไม่รู้ว่าเธอถูกฆ่าที่ไหน
‪อาวุธสังหารอาจจะอยู่ในน้ำ ‪กับโทรศัพท์ของแองเจลิก้า
‪แม่น้ำเดียวกับที่พัดเอาร่องรอย ‪จากร่างกายและเสื้อผ้าไปหมดแล้ว
‪เรามีเหลืออยู่แค่นี้
‪เธอมีรอยสักรูปสัญลักษณ์ของวงของคาวัลเลอรี่
‪ฉันไม่ได้จะบอกว่าเป็นเขานะ ‪แต่เราต้องสอบปากคำเขา
‪ฉันเชื่อตามที่คุณว่า ฉันจะบอกให้คาปูโต้ ‪ทำตามดุลพินิจนี้
‪เขาเป็นคนที่จะมาแทนคุณ
‪มีอะไร
‪ฉันอยากทำคดีต่อ
‪แต่คุณต้องไปไม่ใช่เหรอ
‪ฉันจะปิดคดีก่อนไปค่ะ ฉันทำได้
‪งั้นก็ระวังด้วย คุณก็รู้ว่าพวกโมนาโค ‪มีปัญญาจ้างทนายแบบไหนบ้าง
‪ชัยชนะ ความพ่ายแพ้ ‪การพ่ายแพ้ในวันนี้ถือเป็นชัยชนะ
‪ตอนโดนฟ้องร้องครั้งแรกเราต้องรับโทษ 18 ปี
‪- ใช่ ‪- แล้วตอนนี้กี่ปี
‪- สิบสอง ‪- สิบสอง
‪และเนื่องจาก... ไม่ใช่เพราะเรานะ
‪เพราะเราขอไม่ออกความเห็น
‪- ก็ตลอด ‪- แต่ดูจากหลักฐาน
‪ลูกความเราผิดแน่นอน ‪เขาต้องจูบพื้นขอบคุณสวรรค์
‪และหลังจากจูบมือฉันแล้ว ‪และที่จริงนายก็ควรจะทำด้วย
‪ดีมาก
‪แต่ถึงยังไง สิบสองปีก็นานอยู่ดี ‪คุณทนาย เขาคงหมดหวังแล้วใช่ไหม
‪หมดหวังเหรอ แล้วนั่นมันบ้าอะไรกัน ‪อารมณ์เหรอ
‪นายห่วงอารมณ์ลูกค้าเหรอ ไม่ได้!
‪- ไม่ ไม่ ไม่ ‪- ไม่!
‪นายทำสุดความสามารถแล้วก้าวต่อไป
‪พอการพิจารณาคดีจบ นายก็ไปทำคดีอื่น
‪ตราบใดที่พวกเขาจ่ายเงิน จะสนทำไม
‪ไอ้พวกบ้าพวกนี้มาทำอะไรที่นี่กันนะ
‪อย่าดูล่ะ
‪คุณทนาย ทำแบบนี้ได้เหรอครับ คุณทนาย!
‪เชี้ย! แม่งเอ๊ย
‪เห็นไหม นายมัวแต่พูดไร้สาระ ‪ฉันเลยเกิดอุบัติเหตุ
‪เปิดเก๊ะสิ มันจะมีแบบฟอร์มแถลงว่าตกลงกันได้
‪คุณบ้าหรือเปล่า คุณขับมาผิดเลนนะ ‪รู้หรือเปล่าเนี่ย
‪- ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้นะ ‪- เธอพูดกับนายแน่ะ ไปสิ
‪- ให้ผมจัดการเหรอ คุณทนาย ‪- เออ ไปสิ บาย
‪ไอ้พวกเด็กโง่
‪(เคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่)
‪- ไง เคลาดิโอ้ ‪- นายอยู่ไหน
‪- กำลังไปแล้ว ‪- เร็วหน่อย
‪คุณผู้หญิง อรุณสวัสดิ์ ‪สบายดีไหมครับ ทุกอย่างเรียบร้อยหรือเปล่า
‪ดีค่ะ เป็นยังไง ทุกอย่างเรียบร้อยนะ
‪ดีครับ เรียบร้อยดี ขอบคุณ ไว้เจอกันครับ
‪ลินดา
‪รุจเจโร่
‪สุขสันต์วันเกิด
‪ขอบคุณค่ะ พ่อ จำรุจเจโร่ได้ไหมคะ
‪สบายดีเหรอครับ
‪ผมเพิ่งพูดถึงคุณกับหุ้นส่วน
‪อ้อ อาร์ริโกนี่ สวัสดี
‪มาได้เหรอเนี่ย
‪นายพลาดตอนตัดเค้ก ที่รัก
‪โอเค ขอยืมตัวเขาไปสักเดี๋ยวนะ มาเถอะ
‪ขอตัวนะครับ
‪- นายหายหัวไปไหนมา ‪- คนเขาต้องทำมาหากิน
‪มีเรื่องอะไร
‪ฉันซวยแล้ว รุจเจโร่
‪- รู้เรื่องเด็กที่ตายไหม ‪- อืม
‪- ที่ศพอยู่ในคลองน่ะ ‪- ฉันรู้
‪ฉันรู้จักเธอ
‪โอ๊ย
‪ฉันไปเจอที่งานอีเวนต์ เราคุยกันสองสามหน
‪และตอนนี้มีอัยการเรียกฉันไปให้ปากคำพรุ่งนี้
‪ใคร
‪เอเลน่า กูเอร์ร่า
‪- รู้จักไหม ‪- เคยได้ยินชื่อ เขี้ยวเอาเรื่อง
‪เวร ถ้าลินดารู้เข้า ฉันตายแน่
‪เก็บปัญหาเรื่องลินดาไปก่อน มาคุยเรื่องอื่นกัน
‪- เรื่องอะไร รุจเจโร่ ‪- เตรียมตัวให้นาย
‪ที่ออฟฟิศฉัน
‪มาเถอะ ไปกัน เดี๋ยวเราค่อยคิดเรื่องนั้น
‪อัยการจะถามว่านายรู้จักเธอไหม ‪จะตอบว่ายังไง
‪แค่ผิวเผิน
‪- คุณเจอเธอกี่ครั้ง ‪- สามหรือสี่ครั้ืง ไม่รู้สิ
‪มีพยานเห็นตอนเจอกันไหม
‪- ไม่มี ‪- งั้นบอกไปว่าสองครั้ง
‪ครั้งแรกที่งานอีเวนต์ที่เธอทำงาน
‪เธอตกหลุมรักผมทันที
‪แล้วเราก็ไปเจอกันที่งานปาร์ตี้สักแห่ง
‪เราคุยกันเรื่องวงของผม
‪- เธอรู้ว่าผมเป็นใคร ‪- แล้วไง
‪แล้วผมก็ให้ซีดีวงเก่าผมไป
‪นายเซ็นให้เธอหรือเปล่า
‪- ไม่ๆ ‪- เธอไม่ได้พูดเรื่องนั้น
‪นายนอนกับเธอไหม
‪- ไม่ ‪- มิน่านายถึงลน
‪- นายนอนกับเด็ก ‪- ไปตายซะ
‪เคลาดิโอ้ ไม่เอาน่า ‪เราคบกันมา 20 ปีแล้ว
‪ลืมที่ฉันบอกนายในฐานะเพื่อนไปซะ
‪แต่เรื่องบ้าบอที่นายทรยศลินดาแบบนี้...
‪- นายเนี่ยนะ จะมาสอนฉัน ‪- ไม่ใช่สอน ฉันเป็นทนายของนาย
‪ตราบใดที่ยังจ่ายเงินให้ฉัน
‪ไม่เอาน่า ฉันล้อเล่น
‪ฉันเห็นรูปแล้ว เธอเด็ดมาก
‪ว่าแต่มีหลักฐานที่พวกเขาอาจเจอหรือเปล่า
‪นายไปที่โรงเแรมหรือเปล่า มีอีเมล ‪แชต ภาพถ่าย หรืออะไรแบบนั้นไหม
‪ไม่ๆ ฉันระวังตัวมาก
‪งั้นก็ไม่มีเหตุผล ‪ที่เธอจะมาวุ่นวายกับเรื่องของนาย
‪มองหน้าฉัน
‪ไม่มีเรื่องเซ็กซ์เข้ามาเกี่ยวข้อง
‪พูดอีกทีสิคะ
‪- คุณอัยการ เขาตอบไปแล้ว ‪- คืนวันที่สามมีนาคม คุณอยู่ที่ไหนคะ
‪อยู่ที่บ้านกับภรรยา
‪ผมกลับมาจากมิลาน ผมไปเจอเพื่อนที่นั่น
‪โทรศัพท์ผมดับไปตอนสี่ทุ่ม ‪แล้วก็ไปนอน ตื่นมาตอนหกโมงเช้า
‪ผมเห็นว่าโทรศัพท์มันดับ เลยเอาไปชาร์จ
‪- มันดับไป ‪- มันดับไป
‪- คุณรู้ไหมว่าแองเจลิก้าท้อง ‪- ไม่
‪คุณเป็นพ่อเด็กหรือเปล่า
‪เฮ้ย เปล่า!
‪เธอจะกดดันนาย
‪นายจะไม่มีทางเข้าใจว่ามันเป็นยังไง ‪จนไปอยู่ที่นั่น
‪นายต้องทำอย่างเดียวเท่านั้น
‪ฉันจะคุยกับคนจำนวนมากในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
‪ทุกคนที่รู้จักแองเจลิก้า เพื่อนๆ ของเธอ ‪แล้วใครจะรู้ เธออาจเขียนบันทึก
‪ปฏิเสธ ปฏิเสธทุกครั้ง
‪ถ้าฉันรู้ว่าคุณโกหก มันจะยิ่งแย่สำหรับคุณ
‪ฉันจะรู้ แต่จะรู้จากใครก็ขึ้นอยู่กับคุณ
‪จะให้บอกยังไงว่าไม่ใช่ผม
‪แองเจลิก้ากลัวคนอื่น
‪เธอบอกผมว่ามีคนอื่นที่ขับรถตามเธอ
‪- ใคร ‪- ผมไม่รู้
‪- แล้วเมื่อไหร่ ที่ไหน ‪- ผมไม่รู้
‪คุณไม่รู้
‪ถ้ามีแค่นั้น งั้นก็...
‪ไปกันเถอะ
‪อัยการกูเอร์ร่า
‪- คุณทนาย ‪- สวัสดีครับ
‪เธอจะโทรไปยืนยันกับลินดา
‪พวกนายอยู่ด้วยกันตอนคืนวันที่สามใช่ไหม
‪เฮ่ย ฟังฉัน!
‪นายเป็นทนายฉัน ‪ทำงานของนายไป อย่ามากวนใจฉัน
‪รู้ไหมคะ ว่าฉันเรียกคุณมาทำไม
‪ค่ะ ฉันคุยกับสามีแล้ว
‪เขาบอกคุณว่ายังไง
‪ว่าคุณเชื่อว่าเขานอนกับเด็กนั่น
‪เขาปฏิเสธกับคุณเหมือนกันหรือเปล่า
‪ค่ะ พวกเขาไม่เคยมีอะไรกัน
‪แล้วคุณเชื่อไหม
‪คุณบอกฉันสิ
‪คุณเป็นคนสืบสวนนี่
‪บางทีคุณอาจจะรู้อะไรที่ฉันไม่รู้
‪เคลาดิโอ้บอกว่าเขาอยู่กับคุณ ‪ระหว่างคืนวันที่สามและสี่มีนาคม
‪คุณยืนยันได้ไหม
‪ถึงฉันจะเกลียดเขาแค่ไหนตอนนี้
‪ฉันก็ไม่โกหกเพื่อช่วยเขาหรอก
‪- อันเดรโอลี ไปได้แล้วค่ะ ขอบคุณ ‪- ครับ
‪จะจุดบุหรี่ก็ได้นะคะ ถ้าอยากสูบ
‪ขอบคุณ
‪ไม่ค่ะ ฉันเลิกแล้ว
‪ฉันรู้สึกสบายใจตอนอยู่ที่นี่มากกว่า ‪ในออฟฟิศอัยการนี่
‪มากกว่าตอนอยู่ที่บ้านอีก เศร้าไหมล่ะ
‪ฉันก็เหมือนกัน กับจิโอวานนี่
‪เกิดวิกฤตขึ้น แล้วก็ผ่านไป
‪แต่ฉันไม่คิดว่าของฉันจะผ่านหรอกนะ
‪คุณก็คิดเหมือนกันใช่ไหม
‪ว่าสามีคุณกับแองเจลิก้า เพโทรนี่ ‪มีความสัมพันธ์กัน
‪แล้วถ้าฉันคิดล่ะ
‪เขาไม่มีทางฆ่าเธอหรอก
‪เขาไม่มีวันทำอะไรแบบนั้น
‪ประเด็นตอนนี้ไม่ใช่ว่าเคลาดิโอ้ทำอะไรได้บ้าง
‪- แต่คุณทำอะไรได้บ้าง ‪- อะไรนะ
‪ฉันรู้ว่าฉันจะทำอะไร ‪ถ้าสามีก่ออาชญากรรมเลวร้าย
‪ฉันจะไม่โกหกเพื่อปกปิด
‪แล้วคุณล่ะ ลินดา คุณจะทำอะไรเพื่อความรัก
‪แองเจลิก้า เพโทรนี่ อายุ 17 ปี
‪ทุกอย่างจบสิ้น
‪มีอย่างเดียวที่เราทำได้ คือหาตัวคนที่ฆ่าเธอ
‪ตอนเราเจอเธอ เธออยู่ในสภาพน่าสงสาร
‪เปลือยครึ่งท่อน
‪มีบาดแผลเต็มไปหมด
‪ศพถูกกระแสน้ำซัดไปมาหลายชั่วโมง
‪โดนฟาดเหมือน...
‪กิ่งไม้สักกิ่ง
‪และที่ตาของเธอมีรู
‪เป็นรูดำ
‪อายุ 17 ปีเท่านั้น
‪เคลาดิโอ้ไม่ได้อยู่กับฉัน
‪ขอบคุณค่ะ
‪(พาลาสโซ่ ดาร์กอ สองทุ่ม- จิโอ)
‪พวกเขาคิดว่าพรหมลิขิตของมนุษยชาติ ‪ถูกเขียนไว้บนดวงดาว
‪เชื่อไหมละ
‪- รู้ไหม ฉันไม่เชื่อ ‪- ผมก็ไม่เชื่อ
‪แต่การได้ยืนอยู่หน้าภาพปูนปลาสเตอร์เหล่านี้
‪ไม่รู้สิ มันทำให้ผมเปลี่ยนความคิด
‪คุณไม่เคยพาฉันมาที่นี่เลย
‪ผมรอเวลาที่เหมาะ
‪- โอกาสพิเศษ ‪- แล้ววันนี้พิเศษเหรอ
‪ห้องจักรราศีเป็นห้องโปรดผมในมันตูอานี่
‪ไม่รู้สิ เป็นวิธีที่ดีในการบอกลาเมืองนี้
‪คืนนี้พวกเขาเปิดพิพิธภัณฑ์ให้เราเป็นพิเศษ
‪ใช้อำนาจนิดหน่อย แต่...
‪แด่อนาคต
‪- คุณกังวลหรือเปล่า ‪- ไม่
‪ไม่เหรอ
‪คุณจัดที่สวยๆ นี่ ฉันแพ้เลย
‪- ดีจัง ‪- เฮ่
‪ไม่ ไม่เป็นไร จริงๆ
‪- ดี ‪- มีอะไรทานคะ
‪อาหารจีนได้ไหม
‪อาหารจีนก็ดีเลยค่ะ
‪- รับสิวะ ‪- นี่เป็นบริการตอบรับอัตโนมัติ
‪มีปัญหาเหรอ
‪คิดว่ายังไงล่ะ
‪ลินดาดันก่อเรื่องไว้ให้ผมต้องแก้ ‪และไอ้เวรนี่ก็ดันไม่รับสาย
‪ครับ เคลาดิโอ้ โมนาโค
‪คาวัลเลอรี่
‪นั่นเป็นการแต่งงานที่สามีใช้นามสกุลภรรยา
‪ก็ดี
‪- ทีนี้ ขอตัวนะ ผมต้องไปเจอเขา ‪- คุณดูนี่ก่อนดีกว่า
‪เพื่อนของคุณเข้าไปเกี่ยวข้องกับเพโทรนี่ ‪ในบริการเพื่อนเที่ยว
‪มีคนไปรู้เข้า
‪ปลายทางไม่สามารถรับสายได้ในขณะนี้
‪เขาทิ้งนี่ไว้
‪คุณปล่อยข่าวออกไปหรือเปล่า
‪คุณรู้เรื่องบริการเพื่อนเที่ยว
‪แล้วสาดโคลนใส่ผู้ต้องสงสัย ให้เขาอ่อนแอลง ‪ทำงานกันแบบนี้เหรอ
‪- ใจเย็นก่อน ‪- กล้าดียังไง
‪เคลาดิโอ้เขียนบอกว่าเขาอยู่ที่นี่ ‪ในคืนวันที่สาม
‪กับนักธุรกิจชื่อมิเกล แกลลี ‪กับผู้หญิงอีกห้าคน
‪เขาโกหกเพื่อจะได้ไม่ต้องถูกกล่าวโทษ ‪ในอีกข้อหา
‪เข้าไป ไป!
‪หลักฐานที่อยู่ของเคลาดิโอ้ คาวัลเลอรี่ ‪ได้รับการยืนยันแล้ว
‪เขาเขียนคำสารภาพไว้ก่อนจะฆ่าตัวตาย
‪ในบรรดาลูกค้าบริการเพื่อนเที่ยว ‪มีผู้สนับสนุนสังคมมันตูอาที่ดีด้วย
‪เมืองนี้กำลังสั่นสะเทือน
‪(บ้านโมนาโค)
‪- คุณนายโมนาโคคะ ทำไมภาพ... ‪- คุณนายโมนาโค
‪ว่ายังไง ฟาบริเซีย
‪ใช่ค่ะ คาปูโต้ส่งบันทึกของบริการเพื่อนเที่ยว ‪ให้ฉันแล้ว
‪ฉันอาจจะเจอบางอย่างที่เป็นประโยชน์
‪ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันจะไม่หยุด
‪โอเค บาย
‪แองเจลิก้า เพโทรนี่ อายุ 17 ‪ชีวิตจบสิ้นลงเร็วเกินไป
‪ความลึกลับถูกไขแล้ว
‪โดยมีเบื้องหลังเป็นเรื่องราวที่เสื่อมทราม ‪ของโสเภณีเด็ก
‪คุณจะไม่หยุดใช่ไหม
‪ดีใจที่ได้รู้
‪- คุณไม่เคยขอให้คนมาแทนใช่ไหม ‪- ไม่ ฉันขอไปแล้ว
‪คุณจับโกหกคนอื่นเก่ง แต่ถ้าเป็นเรื่องโกหกคนอื่น
‪เที่ยวบิน...
‪จะออกในอีกสามวันข้างหน้า ตอนห้าทุ่มสิบ ‪ผมจะไปที่โรงแรม
‪มิเคล่า ฉันอ่านคำให้การ ‪ที่คุณบอกเพื่อนร่วมงานฉันแล้ว
‪คุณแจ้งสิ่งที่แองเจลิก้าบอกคุณในเดือนกุมภาพันธ์
‪คุณอยากบอกให้ฉันฟังอีกทีไหมคะ
‪ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ‪เราทานอาหารเย็นกันอยู่ในเมือง และ...
‪แองเจลิก้าเริ่มบอกฉัน
‪ว่าคืนก่อนหน้านั้นมีคนแอบตามดูเธอ
‪มีคนขับรถตามเธอกลับบ้าน
‪ฉันบอกว่าเธอวิตกจริต
‪คงเป็นลูกค้าที่หมกมุ่นในตัวเธอแน่
‪มันเกิดขึ้นได้ รู้ไหม ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪แล้วคุณจำได้ไหมว่าทานอาหารเย็นกันเมื่อไหร่
‪ได้ เป็นวันวาเลนไทน์ เราออกไปกันตามลำพัง
‪วิดีโอนี้เป็นภาพจากวันที่ 13 กุมภาพันธ์
‪คาวัลเลอรี่บอกฉันว่ามีผู้ชาย ‪ตามแองเจลิก้า เพโทรนี่
‪ฉันนึกว่าเขาโกหก แต่...
‪ฉันคิดผิด
‪เราลองวิ่งในเส้นทางจากกลางเมืองมันทูอา
‪ไปบ้านของแองเจลิก้า เพโทรนี่
‪และดูวิดีโอจากกล้องวงจรปิดทั้งหมด
‪ที่อยู่ตลอดเส้นทาง
‪รถมอเตอร์ไซค์ของแองเจลิก้า
‪และรถของคุณ
‪เลื่อนไป ดูต่อ
‪นี่คือกล้องจากธนาคารที่เชโซลี
‪สามร้อยเมตรจากบ้านเพโทรนี่
‪นี่แองเจลิก้าอีกครั้ง แล้วก็รถ
‪ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม ‪ผมอยู่ที่ทูรินกับลูกจ้าง
‪เราออกไปตอนบ่ายแล้วกลับมาวันถัดไป
‪คุณตรวจสอบได้
‪ใครจ้างให้คุณตามแองเจลิก้า เพโทรนี่
‪- เงียบเหรอ ‪- คุณล้อเขาเหรอ
‪ไม่ มาลองค้นหา
‪ในออฟฟิศลูกค้าคุณหน่อย
‪ซึ่งฉันคิดว่าคงมีแต่ข้อมูลความลับเต็มไปหมด
‪ในฐานะนักสืบเอกชน คุณทำงานให้บริษัทสำคัญๆ
‪ฉันว่าพวกเขาคงโกรธน่าดู
‪ข้อมูลพวกนั้นได้รับการคุ้มครอง ‪ด้วยการปกปิดความลับทางอาชีพ
‪ของคุณ ไม่ใช่ของฉัน
‪ฉันกำลังทำคดีฆาตกรรมอยู่
‪ให้ฉันไล่ดูบัญชีคุณ หรือคุณจะทำให้ชีวิตเราง่ายลง
‪คุณกลัว
‪ทำไม
‪ลูกค้าคุณทำให้คุณกลัว
‪มากกว่าฉัน
‪ใครจ้างให้คุณตามแองเจลิก้า เพโทรนี่
‪คุณนายโมนาโค เจอกันอีกแล้วนะคะ
‪อย่าถือนะ แต่ฉันไม่ดีใจเลย
‪ฉันไม่มีปัญหาที่จะพูด
‪แต่ต้องมีทนายอยู่ด้วย
‪ฉันรอไม่ได้ค่ะ
‪คุณอัยการ
‪คุณกำลังทำพลาด
‪เธอจ้างนักสืบ
‪ตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม ‪แสดงว่าเธอรู้มาสองเดือนแล้ว
‪ว่าสามีเป็นชู้กับแองเจลิก้า
‪คิดว่าเป็นฝีมือเธอไหม
‪เธอมีแรงจูงใจแน่นอน
‪- คุณทนาย ‪- สวัสดี
‪พ่อคุณโทรหาผม
‪ให้ผมช่วยคุณได้ไหม
‪พาฉันออกไปจากที่นี่
‪จำไว้ว่าคุณมีสิทธิ์จะไม่พูด
‪ฉันบริสุทธิ์
‪จะเข้าไปไหม
‪(ประตู 14: ผมควรรอคุณไหม)
‪ฉันกำลังไป
‪โอเค เริ่มกันเลยไหมคะ